Save Burma

အာဏာရွင္စနစ္ က်ဆံုးမွ တတိုင္းျပည္လံုး စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီကို ခံစားရမယ္

Posts Tagged ‘ကိုယ္ေတြ႔ျဖစ္ရပ္

ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္းမွ ကိုယ္ေတြ႔အျဖစ္အပ်က္

leave a comment »

Myanmar Herald Tribune မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။

မုန္တိုင္းဒဏ္ကို ခံစားခဲ့ၾကရတဲ့ ကေလးသူငယ္မ်ား စိတ္ေရာဂါေ၀ဒနာအခ်ိဳ႕ကို ခံစားေနၾကရ

MHT_(27-5-200 8)

ျမန္မာႏိုင္ငံေအာက္ပိုင္းေဒသေတြကို အင္အားျပင္းထန္စြာနဲ႔ ၀င္ေရာက္တိုက္ခက္သြားခဲ့တဲ့ ဆိုက္ကလံုးနာဂစ္အၿပီးအခုအခ်ိန္မွာေတာ့ မုန္တိုင္ဒဏ္ကိုဆိုးရြားစြာ ခံစာခဲ့ရတဲ့ေဒသေတြမွာေနထိုင္ေနၾကရတဲ့ ကေလးငယ္ေတြဟာ မုန္တိုင္ဒဏ္ေၾကာင့္ အမည္ေဖာ္ရန္ခက္ခဲ့လွတဲ့ စိတ္ေရာဂါေ၀ဒနာေတြကို ခံစားေနၾကရတယ္လို႔ ထိုေဒသမ်ားသို႔ သြားေရာက္ကာ လူမႈေရးအလွဴေပးခဲ့တဲ့ လူငယ္အမ်ားအျပားကဆို ပါတယ္။

လိတ္ကၽြန္းေက်းရြာေန ကေလးငယ္တစ္ဦအား လွဴဒါန္းထားေသာ ေခါက္ဆြဲေျခာက္တစ္ထုပ္ႏွင့္ ေတြ႕ရစဥ္

ကေလးငယ္ေတြဟာ မုန္းတိုင္းက်ေရာက္ေနစဥ္မွာပင္ ေၾကာက္လန္႔ျခင္းေ၀ဒနာကို (၁၅) နာရီလံုးလံုးခံစားခဲ့ၾကရတဲ့အတြက္ ဒီလို ေၾကာက္လန္႔မႈစြဲလန္းျခင္း စိတ္ေ၀ဒနာကို ခံစားေနၾကရတာျဖစ္တယ္လို႔ စိတ္ေရာဂါအထူးကုဆရာ၀န္တစ္ဦးက MHT သို႔ ဆိုပါတယ္။ ယခုအခ်ိန္ဆိုလွ်င္ မုန္တိုင္းတိုက္ခက္ၿပီးသြားခဲ့သည္မွာ (၂၃) ရက္ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီျဖစ္ေပမယ့္ သူတို႔ခံစားေနၾကရတဲ့ ေ၀ဒနာေတြကေတာ့ ေပ်ာက္ပ်က္သြားျခင္မရွိေသးပဲ ပိုပိုဆိုးရြားလာေနေၾကာင္း ေဒသခံအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက MHT သို႔ အခုလိုဆိုပါတယ္။

ကၽြန္မရဲ႕သားေလးက အခုမွ ႏွစ္ႏွစ္ခြဲပါ။ မုန္တိုင္းက်တဲ့ညက ကၽြန္မတို႔မိသားစုက ေလွကို အုန္းပင္မွာခ်ီၿပီးေနခဲ့ၾကရတယ္။ တစ္ညလံုးဆိုပါေတာ့ရွင္။ ကေလးဆိုတာကလည္း ငိုလိုက္တာလြန္ေရာ။ ကၽြန္မတို႔ေရွ႕မွာပဲ မခံႏိုင္လို႔လက္လႊတ္လိုက္တဲ့လူေတြ ေသၿပီးေမ်ာလာတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြက်ေတာ့ အပင္ေတြလဲက်လို႔ ပိၿပီးေသခဲ့တယ္။ ဒီလိုအျမင္ေတြအကုန္လံုကို ကၽြန္မတို႔ ႀကံဳေတြ႕ခံစားခဲ့ရၾကရတာေပါ့။

ကၽြန္မသားေလးဆိုရင္ ကၽြန္မ ေရမြန္းၿပီး ေသၿပီလို႔ေတာင္ထင္ခဲ့တာ။ သူသာအဲ့ဒီညက ေသခဲ့မယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မလည္း ဘာမွ လုပ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘယ္ေလာက္ဆိုးလဲဆိုရင္ တစ္ညလံုး သူငိုေနတဲ့ဟာကို ကၽြန္မ ႏႈတ္နဲ႔ပဲ ေခ်ာ့ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ေခါင္းကို ေရမျမဳပ္ေအာင္ သူ႔ဖေအက ထိန္းေပးထားတယ္။

ဒီရြာက ကၽြန္မအသိ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ဆိုရင္ မီးဖြားဖို႔ ႏွစ္ရက္ေလာက္ပဲ လိုေတာ့တာ။ မုန္တိုင္းက်ေတာ့ တက္လာတဲ့ ေရေတြၾကားထဲ အသက္မေသေအာင္ ေျပးရင္းလႊြားရင္းနဲ႔ အေပၚကိုေရာက္လို႔ ၾကည့္လိုက္ ေတာ့ သူဗိုက္က ေဖာင္းမေနေတာ့ဘူး။ ကေလးဆိုတာ ဘယ္က်ေနခဲ့မွန္းကို မသိေတာ့ဘူး။ သူလည္း ေသြးႏုသားႏု၊ စားစရာက ဘာမွမရွိ ကုစရာေဆး၀ါးကမရွိေတာ့ မုန္တိုင္းက်ၿပီး ႏွစ္ရက္ေနေတာ့ ဆံုးသြားတယ္။ စိတ္မေကာင္းစရာပဲေပါ့။ သူ႔ထက္စာရင္ ကၽြန္မတို႔က အမ်ားႀကီးခံသာပါေသးတယ္။

ကေလးကေတာ့ မိုးေတြရြာလာၿပီဆုိရင္ အတင္းငိုေတာ့တာပဲ ဘယ္လိုေခ်ာခ်ာ့ကို ေခ်ာ့လို႔မရေအာင္ပဲ။ အခု သူစကားစေျပာ တတ္ေနၿပီဆိုေတာ့ “အေမ အေမ မိုး မိုး”  ဆိုၿပီး တစ္ခ်ိန္လံုး ေအာ္ငိုေနတာ” လို႔ သူမ ေတြ႕ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ခံစားခ်က္ႀကီးစြာနဲ႔ ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

နာဂစ္မုန္တိုင္းအၿပီး အသက္မေသဘဲ က်န္ရစ္ခဲ့သည့္ ကြမ္းၿခံကုန္းၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေက်းရြာတစ္ရြာမွ

ကေလးငယ္မ်ား လာေရာက္လွဴဒါန္းမည့္သူမ်ားကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကစဥ္

မုန္တုိင္းဒဏ္ကို အလူးအလဲခံစားခဲ့ၾကရတဲ့ အဲ့ဒီလိုေဒသေတြမွာေတာ့ ျပည္သူေတြဟာ မုန္တိုင္းအတြင္းမွာ ေသရင္ေသခဲ့ မေသပဲ အသက္ရွင္က်န္ရစ္ခဲ့ရင္လည္း အစာေရစာငတ္ပ်က္ကာ ရက္ပိုင္းအတြင္းမွာပဲ ဆက္လက္ေသဆံုးသူေတြ အမ်ားအျပားရွိေနတာကို ကၽြန္ေတာ္မ်ား MHT မွ တက္ႏိုင္သမွ် စံုလင္ေအာင္ တင္ျပေပးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

============================================================================

MHT

awaiset.navanar@gmail.com

(ယခုသတင္းတြင္ေဖာ္ျပထားေသာ သတင္းဓာတ္ပံုမ်ားမွ MHT ကိုယ္ပိုင္သတင္းဓာတ္ပံုမ်ားျဖစ္ပါသျဖင့္ မည္သည့္သတင္းဌာနမွမဆို MHT ၏ သတင္းဓာတ္ပံုမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပကာ လြတ္လပ္စြာ ကူးယူသံုးစြဲႏိုင္ပါတယ္။)

Original post URL: http://myanmarht.wordpress.com/2008/05/27/%e1%80%99%e1%80%af%e1%80%94%e1%80%b9%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%84%e1%80%b9%e1%80%92%e1%80%8f%e1%80%b9%e1%80%80%e1%80%ad%e1%80%af-%e1%80%81%e1%80%b6%e1%80%85%e1%80%ac%e1%80%b8%e1%80%81%e1%80%b2/

Written by Lwin Aung Soe

May 30, 2008 at 12:41 pm