Archive for the ‘ေ၀ဖန္သံုးသပ္ခ်က္’ Category
ျပတ္ျပတ္သားသား ကန္႔ကြက္ၾကပါစို႔
ေအာင္ဒင္
(က) နိဒါန္း
၁၊ လက္ရွိျမန္မာႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနတ့ဲ နအဖစစ္အစိုးရက (၁၉၉ဝ)ျပည့္ႏွစ္ ေမလမွာ ပါတီစံု အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး တရပ္ကို က်င္းပေပးခ့ဲပါတယ္။ အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲႀကီးကေန ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ ေခါင္းေဆာင္တ့ဲ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ (၃၉၂)ေနရာ အႏိုင္ရရွိၿပီး အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ မဟာမိတ္မ်ားျဖစ္ၾကတ့ဲ ရွမ္းအမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အပါအဝင္ တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ားက လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ (၆၇)ေနရာ အႏိုင္ရရွိခ့ဲပါတယ္။ စစ္တပ္က ေထာက္ခံအားေပးတ့ဲ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညႊတ္ေရးပါတီကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ (၁ဝ)ေနရာသာ ေရြးခ်ယ္ခံခ့ဲရပါတယ္။ ဒါဟာျဖင့္ ျပည္သူလူထု တရပ္လံုးက စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ျပတ္ျပတ္သားသား ျငင္းပယ္ၿပီး အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားပါတီမ်ားကို ႏိုင္ငံေတာ္ကို ဒီမိုကေရစီ၊ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစု အခြင့္အေရးမ်ားကို အာမခံခ်က္ေပးမယ့္ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္အျဖစ္ တည္ေဆာက္ ဦးေဆာင္သြားဖို႔ တာဝန္အပ္ႏွင္းလိုက္တာပါပဲ။
၂၊ ဒါေပမယ့္လည္း “ေရြးေကာက္ပြဲ အႏုိင္ရပါတီကုိ အာဏာလႊဲၿပီီ စစ္တန္းလ်ားကုိ ျပန္ပါ့မယ္”လု႔ိ ကတိေပးခဲ့တဲ့ စစ္အစိုးရဟာ သူ႔ကတိကို ပ်က္ကြက္ခဲ့ပါတယ္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေခၚယူက်င္းပေပးဖို႔ ျငင္းဆန္၊ အႏိုင္ရ ပါတီကို အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးဖို႔ ျငင္းဆန္ခဲ့တဲ့အျပင္ ေရြးေကာက္ပြဲအႏိုင္ရပါတီနဲ႔ တိုင္းရင္းသား ပါတီမ်ားက စစ္အစိုးရနဲ႔ သံုးပြင့္ဆိုင္ေဆြးေႏြးပြဲေတြ က်င္းပၿပီး တိုင္းျပည္ျပႆနာေတြကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အေျဖရွာၾကဖို႔ ကမ္းလွမ္းတာကိုပါ ျငင္းပယ္ခ့ဲပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို တရားဝင္ျဖစ္ေအာင္ အသက္သြင္းမယ့္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒတရပ္ကိုလည္း (၁၉၉ဝ) ေရြးေကာက္ပြဲက ေရြးေကာက္ခံလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားရဲ႔ ဆႏၵ မပါ၊ စစ္မွန္တ့ဲ တိုင္းရင္းသားကိုယ္စားလွယ္မ်ားရဲ႔ဆႏၵ မပါပဲ၊ တဖက္သတ္ ေရးဆြဲခ့ဲၿပီး အဲဒီဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို (၂ဝဝ၈)ခုႏွစ္ ေမလမွာ လူထုဆႏၵခံယူပြဲနဲ႔ အတည္ျပဳမယ္လို႔ ေၾကြးေၾကာ္ေနပါတယ္၊ ဒါဟာျဖင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ၿပီး အေၾကာက္တရားကင္းတ့ဲ ဒီမိုကေရစီ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနထိုင္ခ်င္ၾကတ့ဲ ျပည္သူလူထု တရပ္လံုးကို စစ္အစိုးရက စိန္ေခၚလိုက္တာပါပဲ။ ဒါဟာျဖင့္ (၁၉၉၀) ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို တရား၀င္ ျငင္းပယ္လိုက္တာပါပဲ။ စစ္အစိုးရက သူ႔ရဲ႔ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို မတရားတဲ့နည္းလမ္းမ်ားနဲ႔ အတည္ျပဳလိုက္ႏိုင္တာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ (၁၉၉၀) ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ဟာ ပ်က္ျပယ္သြားပါၿပီ။ (၁၉၉၀) ေရြးေကာက္ပြဲ အႏိုင္ရ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားရဲ႕ အခန္းက ၿပီးဆံုးသြားပါၿပီ။ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲအႏိုင္ရပါတီ အဆင့္အတန္း ပ်က္ျပယ္သြားပါၿပီ။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ ဒီဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒနဲ႔အတူ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ေအာက္ကို တရား၀င္ ေရာက္ရွိသြားၿပီး က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ သားစဥ္ေျမးဆက္ေတြ စစ္ကြၽန္ဘ၀ ေရာက္ၾကရေတာ့မွာပါ။
ဆက္လက္ဖန္ရႈရန္
Download: reject-sham-constitution_f1.pdf
နအဖ ေရးတဲ့ ႏိုင္ငံဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဆန္႔က်င္ၾက
Source: Lin Let Kyal Sin’s email
ျပည္တြင္း၌ သတင္းမွန္မ်ား စီးဆင္းျပန္႔ပြားေရး NLD လူငယ္အဖြဲ႔ စတင္လုပ္ေဆာင္ၿပီ
ကိုစိုး | ဇန္နဝါရီ ၇၊ ၂၀၀၈
ဧရာ၀တီ အင္တာနက္ မဂၢဇင္းမွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
ဘာေတြ ျဖစ္ခဲ့သည္၊ ဘာေတြ ျဖစ္ေနသည္၊ ဘာေတြ ျဖစ္လာေတာ့မည္ စသည့္ သတင္းမ်ားကို လူတိုင္း နီးပါးေလာက္ပင္ စိတ္၀င္စားၾကသည္။ သတင္းဟူသည္ လူထု၏ ေန႔စဥ္ကိစၥမ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္ေနေသာေၾကာင့္ သတင္းမ်ားကို သိရွိေနမွသာ မိမိတို႔ႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာမ်ားကို ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္စရာမ်ား ရွိေကာင္း ရွိလာႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ဥပမာအားျဖင့္ အနီးအနား ရပ္ကြက္တခု၌ ၾကက္ငွက္ တုပ္ေကြးေရာဂါ စတင္ ျပန္႔ပြားေနသည့္သတင္းကို သိထားလွ်င္ ၾကက္သား ၀ယ္စားမိျခင္းမ်ဳိးမွ ေရွာင္ၾကဥ္ႏိုင္စရာ ရွိသည္။ ထို႔အတူ မိမိ သြားလာေနက် ခရီးစဥ္၌ ယာဥ္စီးခမ်ား ရုတ္တရက္ ခုန္တက္သြားသည္ကို မသိပဲ ေနပါက လိုရာခရီးသို႔ ေရာက္ရန္ အခက္အခဲမ်ား ရွိႏိုင္သည္။
သို႔ျဖစ္၍ သတင္းမွန္မ်ား လူထုအၾကားသို႔ အခ်ိန္မီ ေရာက္ရွိေရးမွာ အလြန္အေရးႀကီးသည္။ ႏိုင္ငံ့အစိုးရမွ ျဖစ္ေစ၊ ပုဂၢလိက အစုအဖြဲ႔တို႔မွ ျဖစ္ေစ သတင္းမ်ားကို ေရးသား ေဖာ္ျပေပးရသည္။ ထုတ္ေ၀ ျဖန္႔ခ်ိေပးရသည္။ အသံ၊ စာသား၊ ရုပ္ပံု တခုခုျဖင့္ (သို႔) ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ အားလံုးစု၍ လူထု သိရွိေနေစရန္ သတင္း ျဖန္႔ခ်ိေပးရသည္။
ေခတ္ေရစီးေၾကာင္း ေျပာင္းလဲ တိုးတက္မႈႏွင့္အတူ အင္တာနက္ကို ပိုမိုတြင္က်ယ္စြာ အသံုးျပဳလာႏိုင္ၾကသျဖင့္ သတင္းစီးဆင္း ျပန္႔ႏွံ႔မႈကို ေကာင္းစြာ အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစလ်က္ရွိသည္။ ကမာၻ၏ မည္သည့္ေနရာမဆို ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ သတင္းအေၾကာင္းကို တကမာၻလံုးမွ မိနစ္ပိုင္း၊ နာရီပိုင္းအတြင္း သိရွိေနသည္။ ဤမွ်အထိ သတင္းစီးဆင္းမႈက ျမန္ဆန္လြန္းလွသည္။ သတင္း မွန္သမွ် ဖံုးဖိရန္ အေျခအေနမေပးေတာ့။
အင္တာနက္သတင္းမ်ားက မည္မွ်ပင္ ျမန္ဆန္ေအာင္ သတင္း ျဖန္႔ခ်ိေပးႏိုင္သည္ ဆိုေစကာမူ ေန႔စဥ္ သတင္းစာ ဖတ္ရႈျခင္း၊ ေရဒီယို နားေထာင္ျခင္း၊ တီဗီ ၾကည့္ရႈျခင္းမ်ားကလည္း မည္သည့္အခါမွ် တိမ္ေကာ ပေပ်ာက္သြားမည္ မဟုတ္ပါ။ သူ႔ေနရာႏွင့္သူ အထိုက္အေလ်ာက္ တန္ဖိုး ႀကီးႀကီးမားမား ေပးႏိုင္သျဖင့္ အသံုး၀င္ေနဆဲ ျဖစ္သည္။
အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကဲ့သို႔ ဆက္သြယ္ေရး တိုးတက္ ေကာင္းမြန္ေအာင္ မလုပ္ေဆာင္ေပးႏိုင္ေသးသည့္ ႏိုင္ငံမ်ား၌ ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ အစိုးရ မဟုတ္ေသာ အသင္းအဖြဲ႔မ်ား၊ တသီးပုဂၢလမ်ားက တႏိုင္တပိုင္ ၀င္ေရာက္ လုပ္ေဆာင္သင့္သည္။ ထိုသို႔လုပ္ေဆာင္ေပးျခင္းကိုလည္း အစိုးရမ်ားမွ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အားေပးသင့္သည္။ သို႔မွသာ ျပည္သူတို႔အေပၚ သေဘာထား ႀကီးေၾကာင္း၊ ေစတနာထားေၾကာင္း ေပၚလြင္မည္ ျဖစ္သကဲ့သို႔ အစိုးရ၏ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးကိုလည္း တဖက္တလမ္းမွ ေလ်ာ့ပါး သက္သာႏိုင္စရာ ရွိေလသည္။
သတင္းမွန္သည္၊ မွားသည္ ဆိုသည္ကေတာ့ သတင္းေပးပို႔သည့္ ေနရာ၏ ဂုဏ္သိကၡာကို ေရရွည္ ထိန္းသိမ္းလိုသည့္ ခံယူခ်က္ အေပၚ မူတည္သည္။ သတင္းမွားတခုကို တမင္တကာ ထုတ္ျပန္လိုက္သည့္ တိုင္ေအာင္ အမွန္တရားကို မည္သူမွ် ဖံုးကြယ္ႏိုင္စြမ္း မရွိေသာေၾကာင့္ သတင္းထုတ္ျပန္သူႏွင့္ ထုတ္ျပန္သည့္ သတင္းဌာနသာ ေနာက္ဆံုးတြင္ လူထု၏ ယံုၾကည္ကိုးစားမႈ မရပဲ သိကၡာက်ဆင္းမည္ ျဖစ္သည္။
သို႔ျဖစ္၍ သတင္းအမွားမ်ား ထုတ္လႊင့္ေလမလား၊ ၀ါဒျဖန္႔သတင္းမ်ား ထုတ္လႊင့္ေလမလား ဟူ၍ စိုးရိမ္ပူပန္ ေနစရာမလို။ သူ႔အရွိန္ႏွင့္သူ မွန္လွ်င္ စံ၍ မွားလွ်င္ ခံရေပလိမ့္မည္။ အမွန္-အမွားကို ႏိုင္ငံ့အာဏာပိုင္တို႔က ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ မရွိပါ။ အခ်ိန္ကုန္-ေငြကုန္ခံ၍ ဆံုးျဖတ္ေပးရန္လည္း မလိုပါ။ လူထုကသာ ဆံုးျဖတ္မည္ ျဖစ္သည္။ ေစတနာ၏ အက်ဳိးသက္ေရာက္ပံုကို လူထုကသာ လက္ေတြ႔က်က် ခံစား သိရွိရေသာေၾကာင့္ အမွန္အတိုင္း ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ျခင္း ျဖစ္သည္။
ဤအခ်က္ မွန္-မမွန္ အစိုးရထုတ္ သတင္းစာမ်ားကို လူထုက မည္မွ် လက္ခံ ဖတ္ရႈေနသည္၊ အစိုးရ ထုတ္လႊင့္ေနေသာ တီဗီမ်ားကို လူထုက မည္မွ် ၾကည့္ရႈေနသည္၊ အစိုးရထုတ္ စာေစာင္မ်ား မည္မွ် ေရာင္းေနရသည္ စသည္တို႔အား သုေတသနျပဳ စစ္တမ္း ေကာက္ယူသင့္သည္။
မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ၊ “သစ္ မရွိခင္ စပ္ၾကား ၀ါးေပါင္းကြပ္” ဆိုသကဲ့သို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီ အစစ္အမွန္ မေပၚထြန္းေသးမီ လူထုက ေရြးေကာက္ တင္ေျမွာက္ထားေသာ ႏိုင္ငံေရးပါတီတို႔မွ ယခုကဲ့သို႔ လူထုအၾကား သတင္းျဖန္႔ခ်ိ ထုတ္ျပန္ေရးမ်ဳိး တႏိုင္တပိုင္ လုပ္ေဆာင္လာျခင္းကို ၀မ္းသာအားရ ႀကိဳဆိုလိုက္ပါသည္။
လူထုအေပၚ ေစတနာထားသည့္ အလုပ္ဟူသည္ မည္မွ်ပင္ အခက္အခဲ ရွိေစကာမူ လူထု၏ အားေပး ေထာက္ခံမႈကို မလြဲမေသြ ရရွိသည္ျဖစ္၍ ေနာက္ဆံုးတြင္ ေအာင္ျမင္ရမည္သာ ျဖစ္သည္။
လြင္ေအာင္စိုး
၂၀၀၈ ဇန္န၀ါရီ (၈)ရက္
လတ္တေလာ ျမန္မာ့ ေဒသႏၱရ ႏိုင္ငံေရး (ထိုင္းႏိုင္ငံ)
လတ္တေလာ ျမန္မာ့ ေဒသႏၱရ ႏိုင္ငံေရး
နိဒါန္း
၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဒုတိယႏွစ္၀က္ေလာက္က စၿပီး ကမာၻ႔ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနမ်ား သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲ ေနသည္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ၊ ထိုင္း၊ ပါကစၥတန္၊ ဗင္နီဇြဲလား၊ ရုရွား စေသာ လံုး၀ အာဏာရွင္ (သို႔) အာဏာရွင္တပိုင္း ႏိုင္ငံမ်ား မ်က္ခံုးလႈပ္ေနရသည့္ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားက အထင္းသား ေပၚလြင္လာသည္။ အာဏာရွင္ထိုင္ခံုေပၚမွ မဆင္းရေရးအတြက္ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ အဓမၼ လုပ္ေဆာင္ေနခဲ့ၾကသည္မ်ားကိုလည္း အတိုင္းသား ျမင္ေတြ႔ေနရသည္။
ယခုတေလာ ကမာၻတလႊား အေက်ာ္ၾကားဆံုး လူထုေတာ္လွန္ေရးမွာ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးဟု တင္စားေခၚေ၀ၚခံရသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ၂၀၀၇ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ အစိုးရဆန္႔က်င္ေရး ျဖစ္သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပ ေတာင္းဆိုသူမ်ားကို လက္ရွိ အုပ္စိုးေနသူ စစ္အာဏာရွင္ အစိုးရက အၾကမ္းဖက္ ပစ္ခတ္ ၿဖိဳခြဲ ႏွိမ္ႏွင္းၿပီးေနာက္ စစ္အစိုးရကိုယ္တိုင္ စိတ္ႀကိဳက္ ျပင္ဆင္ေနေသာ လမ္းျပေျမပံုျဖင့္သာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဒီမိုကေရစီ အသြင္ေျပာင္းလဲမည္ဟု ေၾကြးေက်ာ္လာသည္။
အဆိုပါလမ္းျပေျမပံုတြင္ ႏိုင္ငံဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရး၊ အတည္ျပဳေရးႏွင့္ အေျခခံဥပေဒအတိုင္း ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေရး၊ လႊတ္ေတာ္ဖြဲ႔စည္းေရးႏွင့္ ယင္းမွတဆင့္ အစိုးရ ဖြဲ႔စည္းေရးတို႔က အဓိက အခ်က္မ်ားအျဖစ္ ပါရွိသည္။
ႏိုင္ငံႏွင့္ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ အနာဂတ္ ကံၾကမၼာကို အဆံုးအျဖတ္ေပးမည့္ ဤကိစၥႀကီးကို သာမန္ကာ လွ်ံကာ လစ္လ်ဴရႈ မထားထိုက္ပါ။ သက္ေရာက္ႏိုင္ေသာ ေကာင္းက်ဳိးႏွင့္ ဆိုးက်ဳိးမ်ားကို ႀကိဳတင္ခန္႕မွန္းသံုးသပ္၍ လိုအပ္သည့္အတိုင္း စနစ္တက် ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ႏိုင္ပါမွ ေတာ္ကာက်ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ အထူးသျဖင့္ အာဏာရွင္ အစိုးရအား အတိုက္အခံျပဳ၍ ႀကိဳးပမ္းၾကရသျဖင့္ ႏိုးႏိုးၾကားၾကားျဖင့္ ဂရုတစိုက္ ျပင္ဆင္အပ္ လွပါသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ေဒသႏၱရ ႏိုင္ငံေရး ဆက္စပ္ေနေသာ အျခားႏိုင္ငံမ်ားမွ အျဖစ္မ်ားကို နမူနာယူျခင္းျဖင့္လည္း အာဏာရွင္တို႔၏ ေျခလွမ္းမ်ားကို အနည္းႏွင့္အမ်ား ရိပ္စားမိႏိုင္ပါသည္။ ဦးစြာအားျဖင့္ ျမန္မာ့အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံတခုျဖစ္ေသာ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ ျဖစ္ရပ္မ်ားႏွင့္ အလားအလာမ်ားကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။
ထိုင္းႏိုင္ငံ
ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္က သာ့ခ္ဆင္ (Thaksin Shinawatra )၏ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရအဖြဲ႔အတြင္း အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈမ်ားႏွင့္ အာဏာအလြဲသံုးစား လုပ္မႈမ်ားေၾကာင့္ လေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာေအာင္ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားႏွင့္ ျပည္သူတို႔က ဆန္႔က်င္ဆႏၵျပေနျခင္းကို အခြင့္ေကာင္းယူ၍ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စံုသီ (Sonthi Boonyaratglin) က ေသြးထြက္သံယို မရွိပဲ စစ္အာဏာသိမ္းခဲ့သည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စံုသီမွာ အာဏာသိမ္းမည္ဟု ထိုင္းႏိုင္ငံေရးေလာကမွ ေမွ်ာ္လင့္တြက္ဆ မထားခဲ့ပါ။ ထိုအေျခအေနေရာက္ေအာင္လည္း ၎က အနည္းဆံုး (၄)လခန္႔ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ခဲ့ပံုရသည္။
“ႏိုင္ငံေရးမွာ စစ္တပ္က ပါ၀င္လာတိုင္း ႏိုင္ငံတြင္းမွာ ျပႆနာေတြ ႀကီးထြားလာၿပီး ပိုဆိုးလာတဲ့ သေဘာ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္တပ္အရာရွိေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ကင္းကင္းရွင္းရွင္း ေနရပါမယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေနာက္ထပ္ အာဏာသိမ္းတာေတြ မရွိေစရဘူးလို႔ လူတိုင္းကို က်ေနာ္ အခိုင္အမာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း အာမခံ ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္”ဟု အာဏာမသိမ္းမီ (၄)လအလို ၂၀၀၆ ေမလတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စံုသီက လူသိရွင္ၾကား ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ဖူးသည္။
သို႔ေသာ္ သူသည္ ၂၀၀၆ စက္တင္ဘာ (၁၉)ရက္တြင္ အမွန္ပင္ အာဏာသိမ္းခဲ့သည္။ စကားတည္သူ တဦး မဟုတ္ပဲ အေျပာတျခား အလုပ္တျခားလုပ္သူ တဦးအျဖစ္ သတ္မွတ္ခံရသည္။
မည္သည့္ အာဏာသိမ္းမႈမဆို မည္သို႔ပင္ အေၾကာင္းျပခ်က္ ေပးသည္ျဖစ္ေစ၊ အဆိုပါ အေၾကာင္းျပခ်က္ ေပးရံုျဖင့္ အာဏာရွင္ဆန္ဆန္ စိတ္ႀကိဳက္လုပ္ပိုင္ခြင့္ ေပးႏိုင္ေကာင္းေသာကိစၥ မဟုတ္ပါ။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံသားတို႔က ေလးစားလိုက္နာေနသည့္ ႏိုင္ငံဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒက ေကာင္းစြာ အသက္၀င္လ်က္ ရွိေနသည့္ အခ်ိန္ကာလမ်ားတြင္ ပို၍႔ပင္ အာဏာ သိမ္းျခင္းအမႈကို မျပဳသင့္ပါ။
၃၀-၉-၂၀၀၇ တြင္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္အျဖစ္မွ အနားယူေၾကာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စံုသီက ေၾကညာလိုက္ေသာ္လည္း ၎စိတ္ႀကိဳက္ အသစ္ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည့္ အမ်ဳိးသားလံုျခံဳေရးေကာင္စီ Council for National Security (CNS)တြင္လည္း ဥကၠဌအျဖစ္ တာ၀န္ယူထားသည္။ တဖန္ အာဏာသိမ္း စစ္တပ္၏ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားေသာ အစိုးရအဖြဲ႔တြင္လည္း ဒုတိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ဆက္လက္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္လ်က္ ရွိေနျပန္သည္။ ဤအခ်က္က စံုသီသည္ ႏိုင္ငံေရးအာဏာကို မက္ေမာၿပီး မရမက ဖက္တြယ္လိုစိတ္ ရွိေနေၾကာင္း အထင္အရွား ေဖာ္ျပေနသည္။
အာဏာသိမ္း ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စံုသီမွာ ေဒၚလာသန္းေပါင္းမ်ားစြာ ပိုင္ဆိုင္သည္ဟု သတင္း ထြက္ေနေသာ္လည္း သူႏွင့္ ဇနီး ႏွစ္ေယာက္စလံုးတြင္ ပိုင္ဆိုင္မႈမွာ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၂.၈)သန္းမွ်သာ ရွိသည္ဟု တရား၀င္ ေၾကညာထားသည္။ စံုသီမွ တိုက္ရိုက္ခန္႔ထားသည့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ စူရာယြတ္ ခ်ဴလာႏြန္ (Surayud Chulanont)ကလည္း သူသည္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ (၃.၉)သန္း ပိုင္ဆိုင္သည္ဟု တရား၀င္ေၾကညာသည္။ ဤသည္မွာ ထိုင္းႏိုင္ငံေရးေလာကသို႔ တရား၀င္ ေနရာယူလိုသျဖင့္ တဖက္သပ္ ေၾကညာေနျခင္းမွ်သာ ျဖစ္သည္။ အမွန္တကယ္ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ားကို စံုစမ္းစစ္ေဆးရန္ အေျခအေနမ်ဳိး ဖန္တီးေပးထားျခင္း မရွိေသးပါ။
စစ္အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ပိုင္း ထိုင္းႏိုင္ငံ၏အေျခအေနကို အၾကမ္းဖ်ဥ္းေလ့လာၾကည့္လွ်င္ ႏိုင္ငံအတြင္း အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးေလာက၌ အကြဲအျပဲမ်ား ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ စူရာယြတ္၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္တြင္ ႏိုင္ငံတည္ၿငိမ္ေရးႏွင့္ ျပည္သူတို႔၏ လံုျခံဳေရးတို႔ကို ဦးစားမေပးႏိုင္ျခင္းမ်ားက အေျမာ္အျမင္ ႀကီးမားသူတို႔အား ရတက္မေအး ျဖစ္ေနေစေတာ့သည္။
အထူးသျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္းမွ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားႏွင့္ သတင္းမီဒီယာ လြတ္လပ္ခြင့္ မ်ားတြင္ ေ၀ဖန္ခံေနရသည္။
စစ္အစိုးရ ေက်ာေထာက္ ေနာက္ခံျပဳ ေရးဆြဲထားေသာ အေျခခံဥပေဒအေပၚ ၁၉-၈-၂၀၀၇ ေန႔က လူထုဆႏၵခံယူပြဲ လုပ္ရာ မဲေပးႏိုင္သူမ်ားအနက္ (၆၀)%သာ လာေရာက္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေထာက္ခံမဲ အမ်ားစု ရရွိခဲ့သည္။ စစ္အစိုးရအတြက္ ေအာင္ပြဲတခု ရရွိလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုႏိုင္ေသာ္လည္း ေထာက္ခံမဲ (၅၆.၆၉)%ႏွင့္ ကန္႔ကြက္မဲက (၄၁.၃၇)% ျဖစ္ေနသည္ကို ေထာက္ရႈလွ်င္ အနာဂတ္တခ်ိန္တြင္ အျငင္းပြားစရာ အမ်ားအျပား ရွိလာႏိုင္မည့္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒတခုဟု ဆိုရေပလိမ့္မည္။
ၿပီးခ့ဲေသာ ႏွစ္မ်ားအတြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ၌ စီးပြားေရး တိုးတက္မႈမ်ား အမွန္ပင္ ရွိေနခဲ့သည္။ လူထု ႏွစ္သက္ေသာ ႏိုင္ငံဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအရ တည္ေဆာက္ထားခဲ့သည့္ စီးပြားေရးစနစ္က အေျခခိုင္ေနေသာေၾကာင့္သာ ႏိုင္ငံ့စီးပြားေရးကို လတ္တေလာအားျဖင့္ မထိခိုက္ေသးျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း အဆိုပါ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ယံုၾကည္ကိုးစားရန္ သံသယရွိျခင္းႏွင့္ စစ္အာဏာသိမ္းမႈ ေနာက္ဆက္တြဲ အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ ျပည္သူတို႔၏ ၀ယ္သူစားသံုးႏိုင္စြမ္းႏွင့္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈမ်ား ဆက္လက္ က်ဆင္းေနတုန္း ျဖစ္သည္။
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း သာ့ခ္ဆင္ႏွင့္ သူ႔မိသားစု အသိုင္းအ၀ိုင္းမွ ပိုင္ဆိုင္သည့္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ (၂.၁) ဘီလ်ံခန္႔တန္ဖိုးရွိ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ားကို အာဏာသိမ္းစစ္တပ္မွ ခန္႔ထားသည့္ အစိုးရ၏ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္အဖြဲ႔က ထိန္းခ်ဳပ္ထားသည္။ အဆိုပါကိစၥက သာ့ခ္ဆင္အား ႏိုင္ငံေရးေလာကမွ အၿပီးအပိုင္ မထြက္ခြာႏိုင္ေအာင္ တုပ္ေႏွာင္လိုက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး သူ႔အေနျဖင့္ေသာ္၎၊ သူ၏ႏိုင္ငံေရး အသိုင္းအ၀ိုင္း အေနျဖင့္ေသာ္၎ ႏိုင္ငံေရး အခြင့္အလမ္းသာေအာင္ ဆက္လက္ႀကိဳးပမ္းေနဦးမည့္ လကၡဏာတရပ္ ျဖစ္လာသည္။
ထိုႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားႏွင့္အတူ သာ့ခ္ဆင္၏ ယခင္ ႏိုင္ငံေရးအတိုက္အခံမ်ား၊ အာဏာသိမ္းသူ စံုသီႏွင့္ လက္ရွိ စစ္အစိုးရခန္႔ အစိုးရအဖြဲ႔တို႔အၾကားတြင္ ႏိုင္ငံေရးအရ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈမ်ား (သို႔) ေနာက္တႀကိမ္ စစ္အာဏာသိမ္းရန္ စသည့္ အလားအလာမ်ားက ရွိေနသည္။
ထိုၾကားထဲ (၅-၁၂-၂၀၀၇)ေန႔တြင္ အသက္(၈၀) ျပည့္သည့္ ထိုင္းဘုရင္ ဘူမိေဘာ (Bhumibol Adulyadej) မွာ အသက္အရြယ္ေၾကာင့္ သိသိသာသာ က်န္းမာေရး က်ဆင္းေနသည့္အျဖစ္ႏွင့္ နန္းေမြ ဆက္ခံေရးအေပၚ ျပည္သူတို႔က ပူပင္ေၾကာင့္ၾကလ်က္ရွိသည္။ ထိုင္းဥပေဒအရ သူ႔ေနရာတြင္ သမီးျဖစ္သူ သီရိဒံု(Maha Chakri Sirindhorn)က ဆက္ခံရဖို႔ရွိသည္။ ဘုရင္ ဘူမိေဘာမွာ ထိုင္းႏိုင္ငံႏွင့္ ျပည္သူ တို႔ကို စုစည္းေပးႏိုင္စြမ္း ရွိသူျဖစ္သည္။ သူ၏နန္းသက္ (၆၁)ႏွစ္အတြင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ စုစုေပါင္း (၂၀)ဦးႏွင့္ ႏိုင္ငံဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒသစ္ စုစုေပါင္း (၁၆)ခု ရွိခဲ့ေသာ္လည္း ထိုင္းျပည္သူတို႔က ဘုရင္အား အစဥ္အလာ မပ်က္ ဆက္လက္ကိုးကြယ္ ယံုၾကည္အားထားခဲ့ၾကသည္။ အာဏာသိမ္းသူမ်ားပင္လွ်င္ ထိုင္းဘုရင္အား လြန္ဆန္၍ မရႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံေရးစြမ္းအားကို ဘုရင္က ပိုင္ဆိုင္ထားသည္။
လာမည့္ ဒီဇင္ဘာ (၂၃)ရက္တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ၌ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပရန္ ရွိေနသည္။ အာဏာသိမ္း စစ္တပ္မွ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားေသာ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒသစ္အရ က်င္းပေပးျခင္း ျဖစ္သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ကို ေလးစားမည္ဟုလည္း စံုသီက တရား၀င္ ေၾကညာထားသည္။
အာဏာသိမ္းေခါင္းေဆာင္ စုံသီက ဦးေဆာင္ ဖြဲ႔စည္းထားသည့္ မဲကလိန္က်မႈမ်ား တားဆီးေရးအဖြဲ႔က ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ဥပေဒအရ မဲေပးႏိုင္သူ (၄၀.၈)သန္း အနက္ (၇၁)%ခန္႔က လာေရာက္မဲေပးဖြယ္ ရွိသည္ဟု ခန္႔မွန္းထားသည္။ (၂၃)ရက္ေန႔တြင္ မဲမေပးႏိုင္သူမ်ားက တပါတ္ႀကိဳတင္၍ မဲေပးႏိုင္သည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ စနစ္ကို က်င့္သံုးထားသည္။
စစ္မွန္ေသာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ေအာက္တြင္ လြတ္လပ္၍ သမာသမတ္ရွိေသာ ေရြးေကာက္ပြဲတရပ္ ျဖစ္ရန္ အလားအလာ အေကာင္းဆံုး ရွိတတ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ယခုေရြးေကာက္ပြဲတြင္ လြတ္လပ္၍ သမာသမတ္ရွိေသာ မဲေပးပြဲ၏ ဂုဏ္အဂၤါရပ္ေပၚ သံသယ ျဖစ္စရာမ်ားတြင္ အနည္းဆံုး အခ်က္ ႏွစ္ခ်က္က ထင္ထင္ရွားရွား ရွိေနသည္။
ပထမအခ်က္မွာ အာဏာသိမ္း စစ္အစိုးရက လုပ္ေပးသည့္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ႀကိဳတင္မဲေပးသည့္စနစ္ ျဖစ္ၿပီး ဒုတိယအခ်က္မွာ ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ သံုးပံုတပံုေက်ာ္၌ ယခုအခ်ိန္ထိ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဥပေဒကို မရုပ္သိမ္းေပးေသးျခင္း ျဖစ္သည္။
ႏွစ္ဆန္းပိုင္း (၂၆-၁-၂၀၀၇)ေန႔က ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ခရိုင္ေပါင္း (၇၆)ခုအနက္ (၄၁)ခုတြင္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအမိန္႔ ရုပ္သိမ္းေပးခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး က်န္ရွိေနေသးသည့္ ခရိုင္ (၃၅)ခုမွ အမ်ားစုမွာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဟာင္း သာ့ခ္ဆင္အား အျပည့္အ၀ ေထာက္ခံသည့္ ေျမာက္ပိုင္း ထိုင္းႏိုင္ငံမွ ေက်းလက္ေဒသမ်ားသာ ျဖစ္ေနသည္။
လက္ရွိ အေျခအေနတြင္ အခ်ဳိ႕စစ္အရာရွိမ်ားက ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မည့္ အမတ္ေလာင္းမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ားအေပၚ ခြဲျခားဆက္ဆံ ႏွိမ့္ခ်မႈမ်ား ရွိေနေၾကာင္း စြပ္စြဲထားသည္မ်ားလည္း ရွိေနျပန္သည္။
စံုသီက ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလတြင္ အာဏာသိမ္းၿပီးၿပီးခ်င္း ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး ေကာင္စီ Council for Democratic Reform (CDR) ကို ဖြဲ႔စည္းလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုင္းျပည္သူတို႔ ကိုယ္တိုင္ေရးဆြဲသည့္ ထိုင္းႏိုင္ငံ သက္တမ္း တေလွ်ာက္တြင္ အေကာင္းဆံုးဟုပင္ ကင္ပြန္းတပ္ႏိုင္သည့္ ထိုင္းအေျခခံဥပေဒ (၁၉၉၇ ခုႏွစ္)ကို အာဏာသိမ္း ေခါင္းေဆာင္ စံုသီက ဖ်က္သိမ္းခဲ့သည္။
အစိုးရအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ခံရၿပီးသည့္တိုင္ေအာင္ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးသည္ကို အေထာက္အထား ခိုင္လံုစြာ ေတြ႔ရွိရပါက အေျခခံဥပေဒျဖင့္သာ ကာကြယ္ ထိန္းသိမ္း ျပဳျပင္ရမည့္အစား အာဏာသိမ္း၍ အေျခခံဥပေဒ ဖ်က္သိမ္းသည့္ နည္းလမ္းျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာ ေျဖရွင္းတတ္ျခင္းကို သတိျပဳႏိုင္စရာ အေရးႀကီးေသာ အခ်က္အျဖစ္ ေထာက္ျပလိုပါသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီ အေတာ္အတန္ အေျခခိုင္ ေနၿပီးမွ အာဏာသိမ္းတတ္သည့္ ထိုင္းစစ္တပ္၏ အစဥ္အလာေဟာင္းကို ျပန္လည္ အသက္သြင္းလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ အာဏာရွင္တို႔၏ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းမ်ားကို ထိုင္းစစ္တပ္မွ ကာကြယ္ေပးရမည့္အစား ကို္ယ္တိုင္ က်ဴးလြန္ ေထာက္ခံလ်က္ ရွိသည္ကို ေတြ႔ရသည္။
ထို႔ျပင္ အထက္ပါအခ်က္ေၾကာင့္လည္း ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ က်င့္သံုးမည့္ ဒီမိုကေရစီမွာ အစစ္အမွန္ျဖစ္ျခင္းႏွင့္ ဒီမိုကေရစီကို ေရရွည္တည္တံ့ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္စြမ္း ရွိမႈအေပၚ သံသယ ျဖစ္ရေတာ့သည္။
ယခုႏွစ္ကုန္ပိုင္း ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ စံုသီက လုပ္ပုရီ ခရိုင္ကို ကိုယ္စားျပဳ၍ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ၿပိဳင္မည္ဟု သတင္းမ်ား ထြက္ေနသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ လက္ရွိ ျပည္တြင္း လံုျခံဳေရးဆိုင္ရာ ညႊန္ၾကားေရးမႉးႏွင့္ စံုသီ၏ အၾကံေပးျဖစ္သူကိုယ္တိုင္က စံုသီ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မည့္ လုပ္ပူရီခရိုင္တြင္ မဲဆြယ္ေရးမႉး လုပ္ေနသည္။
ထို႔ျပင္ အဆိုပါ ျပည္တြင္း လံုျခံဳေရးဆိုင္ရာအဖြဲ႔ (ISOC)က ထိုင္းႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္းႏွင့္ အေရွ႕ေျမာက္ပိုင္းရွိ သာ့ခ္ဆင္ကို ေထာက္ခံသည့္ ေဒသခံမ်ား၊ စစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္သူမ်ားထံသို႔ သြားေရာက္၍ စစ္တပ္ကို ေထာက္ခံရန္ မဲဆြယ္လႈပ္ရွားေနၾကသည္။ စစ္အစိုးရအေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ဘ႑ာ အသံုးခ်ပိုင္ခြင့္ကို ပါတီ ႏိုင္ငံေရးအတြက္ အသံုးခ်ေနၾကသည္ဟု ဆိုရပါမည္။
ေရြးေကာက္ပြဲၿပီး၍ အစိုးရသစ္ဖြဲ႔ၿပီးပါက အမ်ဳိးသားလံုျခံဳေရးေကာင္စီ Council for National Security (CNS) ကို အျမဲတမ္း ဖြဲ႔စည္းမည္ဟု ေၾကညာထားေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရးတြင္ မည္သည့္အခန္းက႑ထိ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနမည္ကို ရွင္းလင္းထားျခင္း မရွိေပ။
ယင္းသို႔ဆိုလွ်င္ အသစ္တက္လာေသာ အစိုးရ (အဆက္ဆက္တို႔) အေနျဖင့္ အဆိုပါ အမ်ဳိးသားလံုျခံဳေရး ေကာင္စီႏွင့္ ေျပလည္မႈမရပါက ေနာက္တႀကိမ္ ဖယ္ရွားခံရမည္ (သို႔) စစ္တပ္မွ အာဏာသိမ္းဦးမည္ ဆိုသည့္အခ်က္ကို မည္သူမွ် အာမ မခံႏိုင္သည့္ အေနအထား ျဖစ္သြားသည္။ တနည္းအားျဖင့္ ႏိုင္ငံတြင္ အသက္တမွ် အေရးပါသည့္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာ အာဏာရွင္ တည္ရွိေနသေရြ႔ မည္သို႔မွ် တန္ဖိုး မရွိသည့္ စာရြက္မ်ားသာ ျဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။
လြင္ေအာင္စိုး
ဒီဇင္ဘာ ၂၀၀၇
လူရည္ခြၽန္ ဒါမွမဟုတ္ အမ်ဳိးဂုဏ္ ျမင့္မားေရး
ရန္ကုန္ ပ႑ိတ ရာမ (၁၀)မိုင္ကုန္း တရားစခန္း ၀န္ေဆာင္ဆရာေတာ္ အရွင္ ေဇာတိက ေဟာၾကားတဲ့ လူရည္ခြၽန္ ဒါမွမဟုတ္ အမ်ဳိးဂုဏ္ ျမင့္မားေရး ဆိုတဲ့ တရားေခြမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္အခ်ဳိ႕ကို ဒီဗီဘီမွာ သတင္းအျဖစ္ တင္ထားပါတယ္။
- အမ်ဳိးဂုဏ္၊ ဇာတိဂုဏ္ကို ျမင့္မားေစခ်င္ရင္ မိိမိတို႔ရဲ႕သီလ-စရဏကို ျမွင့္တင္ေပးရမယ္၊
- တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္မႈ မၿပဳိကြဲေစခ်င္ဘူး ဆိုရင္ ေမတၱာထားရမယ္၊ ခြင့္လႊတ္ရမယ္၊ သည္းခံရမယ္၊ နားလည္ေပးရမယ္၊
- ျပည္ပအားကိုး ပုဆိန္ရိုး အဆိုးျမင္၀ါဒီေတြ ဆန္႔က်င္ၾက ဆိုတဲ့ ေၾကြးေက်ာ္သံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဘာ၀နာ ပြားေပးရမယ္၊
- တရားမွ်တတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း တခု ေပၚေပါက္ဖို႔ဆိုရင္ အေၾကာက္တရား ကင္းကင္းနဲ႔ အမွန္တရားဘက္က ရပ္တည္ရမယ္၊
- ကုိယ္နဲ႔အျမင္ မတူသူေတြကို ဘံုရန္သူလို႔ သတ္မွတ္ၿပီး ေခ်မႈန္းေနခ်ိန္မွာပဲ အျခားတဘက္ကေန တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္မႈ မၿပိဳကြဲေရးလို႔ ေအာ္ေနရံုနဲ႔ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္ေရးက ရလာမွာ မဟုတ္ဘူး၊
- အျမင္မတူတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ဖိတ္ေခၚ၊ အျမင္မတူတာေတြ စုစည္းၿပီး တိုင္းျပည္ရဲ႕အင္အားအျဖစ္ အသံုးခ်ရမယ္၊
- အမွန္တရားထြန္းကားဖို႔ မိမိလိုအပ္ခ်က္ကို အျခားသူေတြက ေ၀ဖန္ေထာက္ျပတာ ခံႏိုင္ရမယ္ စတဲ့အခ်က္ေတြကို ဆရာေတာ္က ေဟာေျပာသြားပါတယ္။
အခုလက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အမ်ဳိး-ဘာသာ-သာသနာ တည္တံ့ ျပန္႔ပြား တိုးတက္ေရးကို အေထာက္အကူ ေပးႏိုင္မယ့္္ အလြန္ေကာင္းမြန္တဲ့ တရားေခြ ျဖစ္တယ္လို႔ သံုးသပ္ရပါတယ္။
သာဓု သာဓု သာဓုပါ အရွင္ဘုရား။
ဒီဗီဘီ သတင္း အျပည့္အစံု ဖတ္ရန္ http://burmese.dvb.no/news.php?id=3166
ဒီမိုကေရစီ တိုက္ပြဲ ဆင္ႏႊဲၾက
အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္တြင္ ရွိေနသေရြ႕ ဒီမိုကေရစီ ရမည္မဟုတ္။
တိုက္ယူမွ ရမည္။
ေသနတ္ကိုင္၍ အၾကမ္းဖက္ တိုက္မည္မဟုတ္။
ႏိုင္ငံေရးနည္းလမ္းျဖင့္ အၾကမ္းမဖက္ တိုက္ပြဲ၀င္မည္ ျဖစ္သည္။
လူတစုျဖင့္ မရ။ လူထုတရပ္လံုး ပါ၀င္မွ ရမည္။
ဒီမိုကေရစီ လိုခ်င္ေသာ ျပည္သူတို႔က ဒီမိုကေရစီ အားေပးေထာက္ခံေသာ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ လက္တြဲ၍ တိုက္ပြဲ၀င္ရမည္။
ရႏိုင္သမွ် ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားကို စုစည္းၾကရမည္။
ေထာက္ခံအားေပးသူ မရွိလွ်င္ မည္သည့္ အာဏာရွင္မွ မရပ္တည္ႏိုင္။ ခ်က္ခ်င္း ျပဳတ္က်သည္။
ယခုႏွစ္ကုန္ လူထုအံုၾကြမႈ စတင္မည္
အျပည့္အစံု – ဒီဗီဘီ သတင္း
http://burmese.dvb.no/news.php?id=3156
ေ၀ဖန္ျခင္း
ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ကလည္း ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ အာဏာပိုင္ေတြ အေပၚမွာ စိတ္ရွည္ သည္းခံႏိုင္စြမ္း ကုန္ေနတယ္လို႔ ထုတ္ေျပာလာရပါၿပီ။
အေမရိကန္အပါအ၀င္ အီးယူ၊ ကေနဒါ၊ ၾသစေၾတလ် တို႔ကလည္း စစ္အစိုးရ အေပၚ ျပစ္ဒဏ္ခတ္ အေရးယူတာေတြ ထပ္ဆင့္လုပ္ေနသလို တိုးတက္မႈ မရွိသေရြ႕ ေနာင္လည္း ဆက္ၿပီး ျပစ္ဒဏ္ တိုးခတ္ေနဦးမွာ ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံတကာ အတိုင္းအတာနဲ႔ အေရးယူအျပစ္ေပးတဲ့ အထိေတာင္ ရွိလာႏိုင္ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရး အထူးကိုယ္စားလွယ္ကလည္း အစီရင္ခံစာ တင္ျပၿပီး စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းတုန္းက သူ စံုစမ္းေတြ႔ရွိခဲ့တာေတြကို ႏိုင္ငံတကာ သိေအာင္ ေဖာ္ထုတ္လိုက္ပါၿပီ။
ျမန္မာစစ္အစိုးရ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္ေတြအေနနဲ႔ မိမိတိုရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ၊ ႏိုင္ငံရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ၊ တိုင္းသူျပည္သားေတြရဲ႕အက်ဳိးကို ၾကည့္ၿပီး စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္ထြန္းလာေအာင္ ႏိုင္ငံေရး နည္းလမ္းအရ မွ်တမွန္ကန္စြာ လုပ္ဖို႔ အခ်ိန္တန္ေနပါၿပီ။
အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္ အာဏာရွင္လမ္းစဥ္ကေန စြန္႔ခြာၿပီး ဒီမိုကေရစီ အရိပ္ေအာက္မွာ ခိုလံႈၾကဖို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။
ေခတ္ေျပာင္းေနပါၿပီ။ မ်က္ခံုးေမႊးတဆံုး ၾကည့္ၿပီး ေခတ္ေနာက္ျပန္ မဆြဲဖို႔ သတိေပးလိုက္ပါတယ္။
တရက္ တမနက္ ဆိုတာ နစ္နာဆံုးရွံဳးေနရသူေတြအတြက္ တန္ဖိုး ႀကီးႀကီးမားမားနဲ႔ ေပးဆပ္ေနရတာျဖစ္လို႔ ႏိုင္ငံေရးနည္းလမ္းနဲ႔ အၾကမ္းမဖက္ လူထုလႈပ္ရွားမႈ ဆိုတာ အခ်ိန္မေရြး ေပၚေပါက္လာႏိုင္ပါတယ္။
သာသနာဖ်က္တို႔ အာဏာျပလြန္း
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈ လံုး၀မရွိေတာ့။ အစဥ္အလာေကာင္း ယဥ္ေက်းမႈတို႔လည္း ပ်က္သုန္းေလၿပီ။
မတရားသည့္ ဥပေဒကို ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူတို႔က ႀကိတ္မွတ္ ေခါင္းငံု႔ခံေပး ေနရသည္ကိုပင္ အာဏာရွင္ လူရမ္းကားတို႔က အားမရေသး။
လူမ်ဳိးတုန္း၊ သာသနာတုန္းေအာင္ ရမ္းကားလြန္းေနသည္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းတြင္ မၾကံဳစဖူး ျဖစ္ေနေတာ့သည္။
တိုင္းတပါးမွ ကြၽန္လာျပဳေသာ အဂၤလိပ္နယ္ခ်ဲ႕ႏွင့္ ဂ်ပန္ဖက္ဆစ္တို႔ပင္ ဤမွ်ေလာက္ မရက္စက္ဟု လူႀကီးသူမတို႔က ေျပာဆိုေနၾကသည္ကို တစကၠန္႔ တမိနစ္မွ် စဥ္းစားၾကည့္ေစဖို႔ ေကာင္းသည္။
အာဏာယစ္မူးေနေသာ ေခါင္းေဆာင္တို႔က ရဟန္းသံဃာ ျမင္တိုင္း မိုက္ရိုင္းေနၾကသည္မွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျမန္မာလူမ်ဳိးဟုပင္ မေခၚအပ္ေတာ့။
ထိုေခါင္းေဆာင္တို႔ႏွင့္ ေနာက္လိုက္ လက္ကိုင္တုတ္တို႔က ျမတ္စြာဘုရား၏ သားေတာ္မ်ားအေပၚ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံတို႔ျဖင့္ ျပစ္မွားခဲ့ၿပီးသည့္ေနာက္ပိုင္း ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ျခင္း မရွိေသးပဲႏွင့္ မိမိတို႔အိမ္က တခမ္းတနား ကိုးကြယ္ထားတဲ့ ဘုရားစင္ေရွ႕မွာ ထိုင္ရွိခိုး၀ံေသး၏ေလာ။
အထက္အမိန္႔ဆိုသည့္ စကားလံုးျဖင့္ ေနာက္လိုက္ငယ္သားတို႔အား ခိုင္းေစကာ ေျမေခြးအၿမီးျပတ္ ျဖစ္ေအာင္၊ အ၀ီစိငရဲေရာက္ေအာင္ လုပ္ေနသည္ကို ႏိုင္ငံ့အခြန္ေငြ စားေသာက္ေနရသူအေပါင္း သတိရွိဖို႔ လိုၿပီ။
——————-
ျမတ္စြာဘုုရား၏ ဓမၼ ထံုးတမ္းစဥ္လာႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ထံုးတမ္းစဥ္လာတို႔ကို စစ္အာာဏာရွင္ လူရမ္းကားတစုတို႔က ခ်ဳိးေဖာက္ ဖ်က္ဆီးေနသည္။
မဂၢင္ေက်ာင္းတိုက္ကိစၥကုိ ႏိုင္ငံတကာရႈေထာင့္အရ ၾကည့္လွ်င္ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈ၊ လူသားမ်ားအေပၚ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈႏွင့္ ဘာသာေရး ႏွိပ္ကြပ္မႈမ်ားကို စစ္အစိုးရက ေျပာင္တင္းတင္း က်ဴဳးလြန္ေနသည္သာမက အိုးအိမ္ႏွင့္ ေျမယာ ပိုင္ဆိုင္သည့္ အခြင့္အေရးကိုပါ က်ဴးလြန္လာေၾကာင္း အေထာက္အထား ခိုင္လံုစြာ ေတြ႔ေနရသည္။
အလံုးစံု ပ်က္သုန္းေရးကို အာဏာရွင္ကုိယ္တိုင္က ဖန္တီးေနသည္ ဟုသာ ဆိုရေပလိမ့္မည္။
——————————–
ဆူဆူညံညံ အာဆီယံ
ဆူဆူညံညံ အာဆီယံ
ျမန္မာစကားမွာ လင္နဲ႔မယား လွ်ာနဲ႔သြား ဆိုတဲ့ စကားရွိပါတယ္။ ဟန္ခ်က္ညီညီ ျဖစ္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ရည္ရြယ္တိုက္တြန္းထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီႏွစ္ (၁၃)ႀကိမ္ေျမာက္ အာဆီယံ ထိပ္သီးေဆြးေႏြးပြဲမွာေတာ့ အရင္ႏွစ္ေတြနဲ႔ မတူပဲ ေ၀ဖန္ကန္႔ကြက္ သံေတြနဲ႔ ပိုၿပီး ဆူညံေနခဲ့ပါတယ္။ အဓိကအခ်က္ကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
ေ၀ဖန္ကန္႔ကြက္သံေတြမွာ အာဆီယံကို သြားမရွိဘူးလို႔ ေျပာတာေတြ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါကို စကၤာပူ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးက အာဆီယံမွာ သြားမရွိေပမယ့္ လွ်ာ ရွိပါတယ္လို႔ တုန္႔ျပန္ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ “လင္နဲ႔မယား လွ်ာနဲ႔သြား” ဆိုတဲ့ ျမန္မာစကားလို အာဆီယံအေနနဲ႔ ဟန္ခ်က္ညီညီ မလုပ္ေပးႏိုင္ဘူး လို႔ ကိုယ္တိုင္ ၀န္ခံရာ ေရာက္သြားပါတယ္။
အာဆီယံ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ဒီေန႔ လက္မွတ္ေရးထိုးလိုက္တဲ့ အာဆီယံ ပဋိဥာဥ္စာခ်ဳပ္ဟာလည္း အရင္လိုပဲ သြားမရွိျပန္ဘူးလို႔ ထပ္မံေ၀ဖန္ခံေနရပါတယ္။
အာဆီယံဟာ ၁၉၆၇ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ (၈)ရက္ေန႔မွာ စကၤာပူ၊ ထိုင္း၊ မေလးရွား၊ အင္ဒိုနီးရွားနဲ႔ ဖိလစ္ပိုင္တို႔က စတင္ ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္ခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အဖြဲ႔၀င္သစ္ေတြ တိုးလာခဲ့ပါတယ္။ အာဆီယံရဲ႕မူေတြဟာ ေျပာင္းလဲတိုးတက္လာေနတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ စံႏႈန္းေတြနဲ႔ မကိုက္ညီေတာ့ပဲ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံတကာက ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေ၀ဖန္ၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လူ႔အခြင့္အေရးကို အႀကီးအက်ယ္ ခ်ဳိးေဖာက္တဲ့ နံပါတ္(၉)အဖြဲ႔၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး စံႏႈန္းေတြကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္တဲ့အေနနဲ႔ အာဆီယံ ပဋိဥာဥ္ စာခ်ဳပ္သစ္ကို လြန္ခဲ့တဲ့ (၂)ႏွစ္ေက်ာ္ ကတည္းက စတင္ ေရးဆြဲခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။
ၿပီးေတာ့လည္း အဖြဲ႔၀င္ေတြအၾကား ပိုမို စုစုစည္းစည္း ျဖစ္လာေအာင္ ဥေရာပ သမဂၢလို ေဒသတြင္း အဖြဲ႔အစည္း ပံုစံမ်ဳိးအတိုင္း အတုယူထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီကို ပိုမို အားေကာင္းလာေစဖို႔၊ အစိုးရေကာင္းတရပ္ ျဖစ္လာေအာင္ အားျဖည့္ဖို႔၊ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး ခိုင္မာေစဖို႔အျပင္ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ အေျခခံ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြကို ကာကြယ္ ျမွင့္တင္ေပးဖို႔ပါ ရည္ရြယ္ထားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သိပ္အေရးႀကီးတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ေတြထဲမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ လံုျခံဳေရးနဲ႔ တည္ၿငိမ္ေရးတို႔ကို ထိန္းသိမ္းအားျဖည့္ဖို႔၊ အာဆီယံဘံုေစ်းကြက္ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ဖို႔၊ ကုန္သြယ္ေရးနဲ႔ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏံွေရးေတြ တိုးျမွင့္ဖို႔ေတြလည္း ပါရွိပါတယ္။
စာခ်ဳပ္သစ္အရ ဆိုရင္ေတာ့ အဖြဲ႔၀င္ႏိုင္ငံေတြဟာ စာခ်ဳပ္ပါစည္းမ်ဥ္းအတိုင္း တရား၀င္ လိုက္နာ လာရဖို႔ ရွိတယ္ ဆိုေပမယ့္ ၀င္ေရာက္မစြက္ဖက္ေရးမူ၊ အမ်ားသေဘာတူ ဆံုးျဖတ္တဲ့မူ၊ တႏိုင္ငံက ကန္႔ကြက္ရင္ အမ်ားက လိုက္ေလ်ာေပးရတဲ့မူေတြကေတာ့ အရင္လိုပဲ ျပန္ပါလာတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ စည္းမ်ဥ္းအတိုင္း မလိုက္နာရင္ ဘယ္ပံုဘယ္နည္း အျပစ္ေပး အေရးယူမလဲ ဆိုတာေတြလည္း ထည့္သြင္း ေရးဆြဲထားတာ မရွိပါဘူး။
ဒါဟာ လူ႔အခြင့္အေရးကိစၥမွာ အာဆီယံအေနနဲ႔ အဖြဲ႔၀င္ႏိုင္ငံေတြအေပၚမွာ အျပစ္ေပး အေရးယူ တာေတြ လုပ္မွာမဟုတ္ဘူးလို႔ အဓိပၸာယ္ထြက္သြားပါတယ္။ ဒီေတာ့ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္တဲ့ ျမန္မာ စစ္အစိုးရကို ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္းေပၚ ျပန္တက္လာေအာင္ အာဆီယံ ပဋိညာဥ္စာခ်ဳပ္ပါ စည္းမ်ဥ္းေတြအတိုင္း အတင္းအၾကပ္ ဖိအားေပးဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။
လူ႔အခြင့္အေရးကိစၥဟာ ႏိုင္ငံတကာ ေတာင္းဆိုခ်က္ကို အာဆီယံက အနိမ့္ဆံုး စာသားအေနနဲ႔ ထည့္သြင္းေရးဆြဲထားရံုပဲ ရွိေနၿပီး အာဆီယံရဲ႕ အဓိက လုပ္ငန္းစဥ္ႀကီးတခု မဟုတ္ဘူး ဆိုတာကို နားလည္သေဘာေပါက္ ထားရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ အာဆီယံ ပဋိဥာဥ္စာခ်ဳပ္သစ္ဟာ အာဆီယံ ျပည္သူေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ မိသားစုကို ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္ေအာင္ အျပည့္အ၀ မလုပ္ေပးႏိုင္ေသးရံုမက အားကိုး ေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္စရာလည္း သိပ္မရွိလွေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အာဆီယံရဲ႕ အနာဂတ္မွာလည္း ေ၀ဖန္ကန္႔ကြက္သံေတြ၊ ရွံဳ႕ခ်ျပစ္တင္သံေတြကို ဆက္လက္ ၾကားေနရဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
အခုလည္း စာခ်ဳပ္ကို အတည္ျပဳလိုက္တာနဲ႔ ေ၀ဖန္သံေတြ မိုးမႊန္သြားပါတယ္။ အင္မတန္ ေပ်ာ့ေျပာင္း လြန္းတဲ့ စာခ်ဳပ္၊ ဟာကြက္ေတြ အားနည္းခ်က္ေတြရွိတဲ့ စာခ်ဳပ္၊ အာဆီယံျပည္သူေတြအတြက္ တကယ္တမ္း အက်ဳိးမျပဳႏိုင္တဲ့ စာခ်ဳပ္လို႔ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေ၀ဖန္ေနၾကပါတယ္။
ဒီပဋိဥာဥ္စာခ်ဳပ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လက္မွတ္ေရးထိုးခြင့္ ျပဳလိုက္တာေၾကာင့္ စာခ်ဳပ္ကို တရား၀င္ အသိအမွတ္ျပဳတဲ့အခါမွာ အားနည္းသြားရပါၿပီလို႔ အာဆီယံအေရး ေဆာင္ရြက္ဖို႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ SAPA (Solidarity for Asian People’s Advocacies)အဖြဲ႔က ေျပာဆိုလိုက္ပါတယ္။
SAPAရဲ႕အျခား မဟာမိတ္အဖြဲ႔တခုျဖစ္တဲ့ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံက လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔ (Indonesian Human Rights Group)ကလည္း အာဆီယံ စာခ်ဳပ္သစ္ဟာ ကုလသမဂၢရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရး ေၾကညာ စာတမ္းႀကီးလို ႏိုင္ငံတကာ အသိအမွတ္ျပဳ အဆင့္အတန္းမ်ဳိး မရွိပါဘူး။ အျခား ေဒသဆိုင္ရာ အဖြဲ႔ ေတြထက္ အဆင့္ အမ်ားႀကီး နိမ့္ေနပါတယ္လို႔ ေ၀ဖန္လိုက္ပါတယ္။
Fletcher School of Law and Diplomacy က လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ပေရာ္ဖက္ဆာ Jeremy Sarkin ကလည္း စာခ်ဳပ္က စာရြက္စာတမ္းအဆင့္မွာပဲ ရွိေနၿပီး လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အေရးယူ အျပစ္ေပးတာေတြ မရွိဘူးဆိုရင္ အာဆီယံကို အရင္ထက္ပိုၿပီး ယံုၾကည္အားထား ႏိုင္စရာေတြ၊ တရား၀င္ အသိအမွတ္ ျပဳႏိုင္စရာေတြ ဆံုးရွံဳးေစလိမ့္မယ္လို႔ ေ၀ဖန္သြားပါတယ္။
ဒီၾကားထဲမွာ ေ၀ဖန္စရာတခု ထပ္တိုးလာတာကေတာ့ ကုလသမဂၢ အထူးကုိယ္စားလွယ္ ဂမ္ဘားရီကို အာဆီယံထိပ္သီးေဆြးေႏြးပြဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံအေၾကာင္း သူေတြ႔ၾကံဳသိရွိလာရတာေတြကို ရွင္းျပေပးဖို႔ အာဆီယံ လက္ရွိဥကၠဌ စကၤာပူ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က ဖိတ္ၾကား စီစဥ္ထားၿပီးမွ ျမန္မာဘက္က ကန္႔ကြက္တာေၾကာင့္ ဖ်က္သိမ္းလိုက္ရတဲ့ကိစၥပါပဲ။
အစီအစဥ္ကို ဖ်က္ဖို႔- မဖ်က္ပဲဆက္လုပ္ဖို႔ ျငင္းၾကခုန္ၾကတာနဲ႔ပဲ ျမန္မာႏိုင္ငံက အားလံုးရဲ႕ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ေျပာဆိုေ၀ဖန္စရာေတြ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္အေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္သြားခဲ့ရပါတယ္။ ဖိလစ္ပိုင္ သမၼတဆိုရင္ အေတာ့္ကို စိတ္ပ်က္သြားရတယ္လို႔ သူမရဲ႕ အရာရွိ တဦးက ေျပာျပသြားပါတယ္။
အေသအခ်ာ စီစဥ္ထားၿပီးမွ ပ်က္ရတာဟာ ႏွစ္ေပါင္း (၄၀) အာဆီယံ သက္တမ္းအတြင္းမွာ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂမ္ဘားရီ လာရွင္းျပမယ့္ကိစၥကို အာဆီယံ ဥကၠဌက ႏို၀င္ဘာ(၉)ရက္မွာ ေၾကညာၿပီး စီစဥ္ထားတာေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ကန္႔ကြက္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ အခ်ိန္အမ်ားႀကီး ရေပမယ့္ မကန္႔ကြက္ပဲ အနီးကပ္မွ ကန္႔ကြက္တာဟာ အမ်ားသေဘာတူ ဆံုးျဖတ္ထားတာကို ဆန္႔က်င္တာပဲလို႔ ေ၀ဖန္ၾကပါတယ္။
နဂိုကတည္းကပဲ ျမန္မာအေၾကာင္းကို ႏိုင္ငံတကာက ေကာင္းေကာင္း သိေနၿပီးသားျဖစ္တာေၾကာင့္ ဂမ္ဘားရီ ထပ္ရွင္းျပေနတာကို ျမန္မာစစ္အစိုးရအေနနဲ႔ ပိုၿပီး ေသာကေရာက္စရာ မလိုေတာ့ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ ဂမ္ဘားရီ ေျပာဖို႔အစီအစဥ္ ပ်က္သြားရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက ဂမ္ဘားရီ ေျပာဖို႔ျပင္ဆင္ထားတာထက္ ပိုၿပီး လူသိမ်ားသြားတဲ့အျပင္ အမ်ားကဲ့ရဲ႕စရာ တခုအျဖစ္ သတ္မွတ္ ခံလုိက္ရပါေတာ့တယ္။
ဂမ္ဘားရီ ေျပာမယ့္ အစီအစဥ္ကေတာ့ လံုး၀ပ်က္သြားတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ကိုေျပာဖို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ၂၁-၁၁-၂၀၀၇ ေန႔မွာပဲ စကၤာပူ၊ ထိုင္း၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ မေလးရွား၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ ကမ္ေဘာဒီးယား၊ ၾသစေၾတလ်၊ နယူးဇီလန္ စတဲ့ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ သီးသန္႔ေတြ႔ဆံုၿပီး ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ႔ သူဘယ္လို ေဆြးေႏြးခဲ့တာေတြကို ျပန္ရွင္းျပမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ ရထားတဲ့ ဂမ္ဘာရီနဲ႔ ေတြ႔မယ့္ ႏိုင္ငံစာရင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဂမ္ဘားရီ ရွင္းျပမယ့္ အစီအစဥ္ ပ်က္သြားတာေၾကာင့္ အာဆီယံအဖြဲ႔အေပၚ ယံုၾကည္အားထား ရတာေတြ ထိခိုက္သြားခဲ့ၿပီလို႔ ေလ့လာသံုးသပ္သူေတြကို မွတ္ခ်က္ခ်ေနၾကပါတယ္။
စကၤာပူမွာရွိတဲ့ S. Rajaratnam အင္တာနယ္ရွင္နယ္ ေက်ာင္းက Hiro Katsumata က “ဒါဟာ ျမန္မာအတြက္ ေအာင္ပြဲတပြဲ ဆိုတာ သိပ္ဟုတ္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အာဆီယံအဖြဲ႔မွာေတာ့ ဂုဏ္သိကၡာ က်ဆင္းခဲ့ရပါၿပီ”လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။
ဂမ္ဘားရီရဲ႕အစီအစဥ္ကို ဖ်က္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကတာဟာ အေမွ်ာ္အျမင္ သိပ္နည္းရာေရာက္သြားၿပီး တကယ္လို႔ အာဆီယံ ထိပ္သီးေဆြးေႏြးပြဲမွာ ဂမ္ဘားရီ တက္ေရာက္ႏိုင္ခဲ့ရင္ အာဆီယံအေနနဲ႔ ျမန္မာ့အေရးမွာ စိုးရိမ္ပူပန္မႈ ရွိတာကို အနည္းဆံုး ျပသႏိုင္မွာ ျဖစ္တယ္လို႔ Macquarie တကၠသိုလ္က ျမန္မာ့အေရး ကြၽမ္းက်င္သူ Sean Turnell က မွတ္ခ်က္ခ်ပါတယ္။
ကုလသမဂၢ အထူးကိုယ္စားလွယ္ ဂမ္ဘားရီအေနနဲ႔ ျမန္မာ့ေရးရာ အေျခအေနကို ဒီအစည္းအေ၀းမွာ ရွင္းျပဖို႔ အခြင့္အေရး ရသင့္တယ္လို႔ သူယူဆေၾကာင္း ဂ်ပန္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး Masahiko Komura က ေျပာဆိုသြားပါတယ္။
လြင္ေအာင္စိုး
(၂၁-၁၁-၂၀၀၇)
ကိုးကား- World Forcus on Burma (20-11-2007) တြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္ ျမန္မာႏွင့္ အာဆီယံ သတင္းမ်ားထဲမွ အခ်ဳိ႕။
