ျပည္သူသာ အမိ ျပည္သူသာ အဖ
ကိုဖိုးတရုတ္ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ (စည္းလံုးျခင္းရဲ႕အင္အား)မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
ျပည္သူသာ အမိ ျပည္သူသာ အဖ
ေဆာင္းပါးရွင္ – ဆရာဖုန္းျမင့္
………….ကြ်န္ေတာ္ထင္သည္၊ ဤ (၈) ရက္ေန႔ည ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ျပန္ခ်ိန္အထိ ျပည္သူလူထုသည္ စစ္တပ္ကို (တပ္မ ၂၂ မွလြဲ၍) ခါးခါးသီးသီး မမုန္းေသး၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ျပည္သူလူထုႀကီးသည္ တပ္မေတာ္သားမ်ားကို အားကိုးေၾကာင္း၊ သူတို႔နဲ႔ ပူးေပါင္းရန္ လုိလားေၾကာင္း၊ သူတို႔၏ အျပဳအမူမ်ားကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္လုိက္ရေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။ “ျပည္သူ႔ တပ္မေတာ္ ဒုိ႔တပ္မေတာ္”၊ “တပ္မေတာ္ႏွင့္ ျပည္သူ ပူးေပါင္းေရး ဒို႔အေရး၊ ဒို႔အေရး” ၊ “တပ္မေတာ္သားမ်ား က်န္းမာၾကပါေစ”၊ စသျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ ေၾကြးေၾကာ္ရင္း လက္ခုပ္ၾသဘာေပးကာ လက္မ်ားကို အားရပါးရ ေ၀ွ႔ရမ္းျပၾကသည္။
အခ်ိဳ႔ဆိုလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အျပန္လမ္းကို တမင္ေစာင့္ေနကာ အကအခုန္မ်ားျဖင့္ ႀကိဳဆုိၾကသည္။ အခ်ိဳ႔ဆုိလွ်င္ ပန္းကုန္းမ်ားျဖင့္ ပစ္ေပါက္ၾကသည္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔လည္း ျပန္၍ လက္မ်ား ေ၀ွ႔ရမ္းျပသည္။ (ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကားမ်ားတြင္ အရာရွိမ်ား လံုး၀မရွိပါ။) သို႔ေသာ္ လက္မ်ားကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အျပင္ထုတ္မျပႏိုင္ခဲ့၊ ဂ်င္ဂလိအႏၱရာယ္ေၾကာင့္ ကားမွန္ျပဴတင္းေပါက္မ်ားကို ပိတ္ထားရမည္ ဟူေသာ အမိန္႔ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေနထုိင္ရာ ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းေရး ေလတပ္စခန္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ အေဆာင္ေန ရဲေဘာ္မ်ားက ၿမိဳ႔တြင္းအေျခအေနကို လာေရာက္ ေမးျမန္းၾကသည္။ ည(၁၁) နာရီခန္႔တြင္ လွ်ိဳ ႔၀ွက္ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ကာ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ၿပီး လႈပ္ရွားမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ႏွင့္ အခြင့္ႀကံဳလွ်င္ ႀကံဳသလို လူထုအတြင္း ပါ၀င္ရန္ ဆံုးျဖတ္ၾကသည္။
ေနာက္တေန႔ ရံုးအတက္တြင္ သတင္းဆုိးမ်ားကို ၾကားရေတာ့သည္။ (၈) ရက္ေန႔ည (၁၁) နာရီ ႏွင့္ (၁၃) နာရီၾကားတြင္ ဗိုလ္ေန၀င္း၏ လက္မရြ႔ံ အာဏာသားမ်ားက ၿမိဳ႔ေတာ္ခန္းမအနီး ဆႏၵျပသူ လူအုပ္အတြင္းသို႔ ေမာင္းျပန္ ဂ်ီးသရီး၊ ဂ်ီဖိုး မ်ားျဖင့္ ရက္ရက္စက္စက္ ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ျခင္း သတင္းပင္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ တရံုးလံုး (မဆလ ေဒါက္တိုင္မ်ားမွလြဲ၍) စိတ္ထိခိုက္စြာ ခံစားၾကရသည္။ အျခားအဆင့္ စစ္သည္ other rank မ်ားမွအစ အရာရွိႀကီးမ်ားပင္ စစ္တပ္၏လူမဆန္မႈမ်ားကို ပစ္ပစ္ခါခါ ဆဲဆုိျပစ္တင္ ေ၀ဖန္ရႈံခ်ၾကသည္။ ရံုးပတ္၀န္းက်င္ ဘယ္ေနရာဘဲ သြားလိုက္သြားလုိက္ ဤအသံမ်ားကိုသာ ၾကားရသည္။ (ဤအခ်ိန္က ေထာက္လွမ္းေရး သူလွ်ိဳမ်ား စိမ့္မ၀င္ေသး၊ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆုိႏိုင္သည္။)၊
(၈) ရက္ေန႔ ညက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကို လိႈက္လွဲစြာ ႀကိဳဆုိလက္ကမ္းလာေသာ ျပည္သူလူထုႀကီး တရပ္လံုးသည္ (၉)ရက္ ေန႔တြင္ စစ္သားဆုိလွ်င္ အသံကိုပင္ မၾကားခ်င္ေလာက္ေအာင္ အမုန္းႀကီးမုန္း၊ အရံြႀကီး ရြံသြားၾကေလၿပီ။ ….
အစအဆံုး ဖတ္ရႈရန္ -
အပိုင္း (၁) – http://photayokeking.blogspot.com/2008/08/blog-post_04.html
အပိုင္း (၂) – http://photayokeking.blogspot.com/2008/08/blog-post_03.html
